ما چشممان به در است...

روزهای اعتکاف فرصت بزرگیست روبروی خدا خودت را خالی کنی. دوست داری گوشه ای بنشینی گلوی گر گرفته ات را با ترنم دعای فرج خنک کنی و دم به دم خدا را شکر کنی که میان لب هایت نام علی را تکرار می کنی.

ما چشممان به در است. دنبال بهانه ایم؛ ماه بگیرد، خورشید غروب کند، صبح شود. مخصوصا وقتی به جمعه می رسیم بیشتر از همیشه دلتنگ آمدن تو می شویم. نگاهمان را به نگاه خانه ای گره می زنیم که روزی به آمدن ولی خدا روشن شد. حالا همان نگاه منتظر تحقق وعده حتمی خداست.

|+|